Η χρόνια (βακτηριακή) προστατίτιδα χαρακτηρίζεται από επίμονα ή υποτροπιάζοντα συμπτώματα με επιβεβαιωμένη βακτηριακή λοίμωξη στον αδένα του προστάτη.
Προστατίτιδα αυτής της κατηγορίας εμφανίζεται σπάνια, περίπου στο 10% όλων των περιπτώσεων προστατίτιδας. Το ερώτημα εάν άτυπα παθογόνα, όπως το ureaplasma urealiticum, μπορούν να προκαλέσουν φλεγμονή του προστάτη συζητείται. Μπορούν να υπάρχουν στο σώμα ενός άνδρα χωρίς σημάδια φλεγμονής ή παράπονα.
Αιτίες χρόνιας προστατίτιδας
Τα αίτια της χρόνιας προστατίτιδας είναι βασικά παρόμοια με τα αίτια της οξείας βακτηριακής προστατίτιδας. Η είσοδος μικροοργανισμών στον προστάτη στις περισσότερες περιπτώσεις γίνεται μέσω της ουρήθρας - ως αποτέλεσμα της παλινδρόμησης ούρων στους πόρους του προστάτη αδένα.
Η χρόνια βακτηριακή προστατίτιδα αναπτύσσεται ως αποτέλεσμα ανεπαρκούς θεραπείας ή σύντομης θεραπείας για οξεία βακτηριακή προστατίτιδα.
Συμπτώματα
- Ενόχληση ή πόνος - στο περίνεο, κάτω κοιλιακή χώρα, βουβωνική χώρα, όσχεο, πέος, κατά την εκσπερμάτιση
- Αλλαγές στην ούρηση - δυσκολία στην ούρηση, συχνοουρία σε μικρές μερίδες, αίσθημα ατελούς εκκένωσης της κύστης.
Ο ασθενής μπορεί να παραπονεθεί για διάφορα συμπτώματα ή για οποιοδήποτε σύμπτωμα μεμονωμένα. Η αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος δεν είναι χαρακτηριστική (ή ασήμαντη).
Σημαντικό:
Πολλοί άνδρες συνδέουν τη στυτική δυσλειτουργία με την προστατίτιδα. Αυτό διευκολύνεται συχνά από αντιεπαγγελματικές δημοσιεύσεις στα μέσα ενημέρωσης και διαφήμιση αμφιβόλου φαρμάκων. Το γεγονός ότι μια στύση μπορεί να επιμένει ακόμη και με πλήρη αφαίρεση του προστάτη (λόγω της παρουσίας κακοήθους όγκου του οργάνου) υποδηλώνει ότι η ίδια δεν παίζει ρόλο στη διατήρηση της στύσης.
Σύμφωνα με πολλούς έγκυρους ουρολόγους, η στυτική δυσλειτουργία σε ασθενείς με χρόνια προστατίτιδα προκαλείται από ψυχογενή και νευρωτικά προβλήματα.
Διαγνωστικά
Για την αρχική αξιολόγηση, χρησιμοποιείται ένα ερωτηματολόγιο - ο δείκτης των συμπτωμάτων της χρόνιας προστατίτιδας. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αντικειμενοποίηση των παραπόνων του ασθενούς.
Η τυπική μέθοδος για τη διάγνωση της προστατίτιδας είναι η διενέργεια εξέτασης. Πρόκειται για μια μικροσκοπική και βακτηριολογική μελέτη δειγμάτων ούρων που λαμβάνονται από διαφορετικά μέρη του ουρογεννητικού συστήματος και εκκρίσεις του προστάτη. Ωστόσο, η μέθοδος του δείγματος είναι αρκετά εντάσεως εργασίας και οι τροποποιήσεις των δειγμάτων χρησιμοποιούνται πλέον συχνότερα. Μια πιθανή εναλλακτική είναι η υποβολή της εκσπερμάτισης (σπερματοζωαρίων) για μικροσκοπική και βακτηριολογική εξέταση, αφού η εκσπερμάτιση εν μέρει (τουλάχιστον το 1/3) αποτελείται από έκκριση προστάτη. Αυτή η μέθοδος είναι πιο άνετη για τους ασθενείς, ειδικά εάν αρνούνται κατηγορηματικά την ορθική εξέταση ή το διαγνωστικό μασάζ του αδένα του προστάτη προκειμένου να λάβουν εκκρίσεις προστάτη. Ωστόσο, η δωρεά εκσπερμάτωσης έχει χαμηλότερο περιεχόμενο πληροφοριών και αξιοπιστία σε σύγκριση με ένα δείγμα.
Η υποβολή εκσπερμάτισης για βακτηριολογική εξέταση περιλαμβάνεται στον διαγνωστικό αλγόριθμο για λοιμώξεις των ανδρικών γεννητικών οργάνων και κατά την εξέταση ενός άνδρα για υπογονιμότητα.
Τα αποτελέσματα των εργαστηριακών εξετάσεων (γενική εξέταση ούρων, γενική εξέταση αίματος, βιοχημική εξέταση αίματος, σπερμογράφημα και άλλες γενικές κλινικές εξετάσεις) στην περίπτωση χρόνιας προστατίτιδας δεν είναι ενημερωτικά. Πιθανότατα, αυτές οι δοκιμές θα δείξουν "φυσιολογικό".
Κατά τη διάρκεια μιας ορθικής εξέτασης, αλλαγές που υποδεικνύουν μια φλεγμονώδη διαδικασία στον προστάτη δεν παρατηρούνται πάντα σε ασθενείς με χρόνια προστατίτιδα. Δηλαδή, είναι αδύνατο να βασιστεί κανείς στο αποτέλεσμα μιας ορθικής εξέτασης για τη διάγνωση της χρόνιας προστατίτιδας.
Το ίδιο ισχύει και για τα διαγνωστικά με υπερήχους: είναι λανθασμένη η διάγνωση της χρόνιας προστατίτιδας με βάση μόνο δεδομένα υπερήχων. Η Ευρωπαϊκή και Αμερικανική Ένωση Ουρολογίας δεν συνιστά το υπερηχογράφημα για τη διάγνωση της προστατίτιδας. Ο τύπος της εκτέλεσης σε αυτή την περίπτωση δεν είναι σημαντικός μέσω του πρόσθιου κοιλιακού τοιχώματος - της κάτω κοιλίας ή του TRUS - μέσω του ορθού. Είναι λάθος να γράφουμε «χρόνια προστατίτιδα», «υπερηχογραφικά σημεία χρόνιας προστατίτιδας», «σημεία προστατίτιδας» στο συμπέρασμα μιας υπερηχογραφικής εξέτασης. Μόνο ο ουρολόγος έχει το προνόμιο να θέτει αυτή τη διάγνωση, ο οποίος την καθορίζει βάσει καταγγελιών, αναμνήσεων, εργαστηριακών εξετάσεων και - μόνο μετά - υπερηχογράφημα.
Το πιο κοινό υπερηχογραφικό σημάδι με το οποίο τίθεται η διάγνωση της χρόνιας προστατίτιδας είναι οι λεγόμενες διάχυτες αλλαγές στον αδένα του προστάτη που σχετίζονται με μια φλεγμονώδη διαδικασία ή άλλες αλλαγές στο παρέγχυμα του προστάτη. Αυτό είναι ένα είδος ινωτικής διαδικασίας, η αντικατάσταση του φυσιολογικού παρεγχύματος του προστάτη με ουλώδη ιστό. Ωστόσο, δεν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ του αριθμού των ινωδών αλλαγών στον προστάτη και της παρουσίας παραπόνων. Με την ηλικία, οι πιθανότητες εμφάνισης τέτοιων «ουλών» στο όργανο αυξάνονται, αλλά ένας άνδρας μπορεί να ζήσει ολόκληρη τη ζωή του χωρίς να αισθάνεται καμία ενόχληση στο περίνεο ή την ηβική περιοχή. Ωστόσο, μόλις εντοπιστούν αυτές οι αλλαγές σε υπερηχογράφημα, ορισμένοι «ειδικοί» θα διαγνώσουν προστατίτιδα. Και μερικοί άντρες θα έχουν την αίσθηση ότι είναι πραγματικά σοβαρά άρρωστοι, θα αρχίσουν να ακούν τον εαυτό τους, θα αισθάνονται όλα τα συμπτώματα που περιγράφονται στο Διαδίκτυο.
Σε πολλούς άνδρες άνω των 30 ετών, ο υπέρηχος μπορεί να δείξει διάχυτες αλλαγές στον προστάτη αδένα. Ωστόσο, η ινωτική διαδικασία δεν υποδηλώνει την παρουσία προστατίτιδας.
Η διάγνωση της χρόνιας προστατίτιδας καθιερώνεται με βάση τον αποκλεισμό άλλων ασθενειών του ουρογεννητικού συστήματος - κυρίως ουρηθρίτιδα, υπερπλασία προστάτη, στένωση ουρήθρας, νευρογενείς διαταραχές ούρησης, καρκίνο του προστάτη, καρκίνο της ουροδόχου κύστης.
Δεν υπάρχει συγκεκριμένη εικόνα για τη χρόνια προστατίτιδα με βάση τα αποτελέσματα των εξετάσεων ρουτίνας.
Θεραπεία χρόνιας προστατίτιδας
Τα αντιβιοτικά της ομάδας φθοριοκινολόνης είναι τα βέλτιστα αντιμικροβιακά φάρμακα για τη θεραπεία της χρόνιας βακτηριακής προστατίτιδας. Η συνιστώμενη πορεία αντιβιοτικής θεραπείας είναι 4 έως 6 εβδομάδες. Μια τόσο μακρά πορεία δικαιολογείται από επιστημονικά δεδομένα που υποδεικνύουν μείωση της πιθανότητας υποτροπής της νόσου.
Για ανιχνευμένες σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις (ΣΜΝ), όπως τα χλαμύδια, συνταγογραφείται ένα αντιβιοτικό μακρολιδίου.
Υπάρχουν ενδείξεις μειωμένης χαλάρωσης του αυχένα της ουροδόχου κύστης σε ασθενείς με χρόνια προστατίτιδα, η οποία οδηγεί σε παλινδρόμηση ούρων στους πόρους της ουρήθρας και προκαλεί φλεγμονή του ιστού του προστάτη και πόνο. Για τέτοιους ασθενείς, συνιστώνται άλφα-αναστολείς.
Κατά τη θεραπεία της χρόνιας προστατίτιδας, συνιστάται στους ασθενείς να απέχουν από δελεαστικές προσφορές για χρήση βοτανοθεραπείας. Ένα χαρακτηριστικό των συμπληρωμάτων διατροφής και των φυτικών συμπληρωμάτων είναι η αστάθεια των φυτικών συστατικών σε ένα μέρος της ουσίας. μπορεί να διαφέρουν ακόμη και στην παρασκευή του ίδιου κατασκευαστή. Επιπλέον, από την άποψη της τεκμηριωμένης ιατρικής, τα οφέλη της βοτανοθεραπείας δεν αντέχουν σε κριτική.
Το μασάζ προστάτη, το οποίο χρησιμοποιήθηκε ως βάση θεραπείας στα μέσα του 20ου αιώνα, σήμερα, χάρη σε νέες επιστημονικές προσεγγίσεις και ταξινομήσεις, παραμένει σημαντικό εργαλείο για τη διάγνωση της προστατίτιδας, αλλά όχι για τη θεραπεία της. Δεν χρειάζεται να χρησιμοποιήσετε το μασάζ προστάτη ως θεραπευτική διαδικασία (το αποτέλεσμα δεν έχει αποδειχθεί). Υπάρχουν προτάσεις ότι η συχνή εκσπερμάτιση είναι παρόμοια σε ιδιότητες με τις θεραπευτικές συνεδρίες μασάζ προστάτη.
Άλλες μέθοδοι που έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικές σε μία ή λίγες μόνο μελέτες ή βρίσκονται ακόμη υπό διερεύνηση περιλαμβάνουν:
- εκγύμναση των μυών του πυελικού εδάφους - ορισμένα στοιχεία υποδηλώνουν την αποτελεσματικότητα ειδικών ασκήσεων για τη μείωση των συμπτωμάτων της χρόνιας προστατίτιδας και του συνδρόμου χρόνιου πυελικού πόνου.
- βελονισμός - ένας μικρός αριθμός μελετών δείχνει ένα όφελος του βελονισμού σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο σε ασθενείς με χρόνια προστατίτιδα.
- εξωσωματική θεραπεία κρουστικών κυμάτων - με βάση την επίδραση ακουστικών παλμών σημαντικού πλάτους στον συνδετικό και οστικό ιστό, που χρησιμοποιείται ευρέως στη θεραπεία ασθενειών του μυοσκελετικού συστήματος, που χρησιμοποιείται πρόσφατα στην ουρολογία, η αποτελεσματικότητά του είναι υπό μελέτη.
- συμπεριφορική θεραπεία και ψυχολογική υποστήριξη - καθώς η χρόνια προστατίτιδα σχετίζεται με χαμηλή ποιότητα ζωής και ανάπτυξη κατάθλιψης, αυτές οι μέθοδοι μπορούν να βελτιώσουν την ψυχολογική κατάσταση του ασθενούς και να βοηθήσουν στη μείωση ορισμένων συμπτωμάτων της νόσου.
Ξεχωριστά αξίζει να αναφέρουμε ασυμπτωματική (ασυμπτωματική) χρόνια προστατίτιδα. Η διάγνωση γίνεται τις περισσότερες φορές με βάση τα αποτελέσματα μιας ιστολογικής έκθεσης - μετά από βιοψία του προστάτη αδένα ή μετά από χειρουργική θεραπεία του προστάτη. Η συχνότητα ανίχνευσης φλεγμονής στον ιστό του προστάτη κυμαίνεται από 44% (με βιοψία προστάτη) έως 98-100% (μετά από χειρουργική θεραπεία του προστάτη). Οι επιστήμονες έχουν προτείνει ότι οι φλεγμονώδεις αλλαγές που εντοπίζονται με αυτόν τον τρόπο δεν είναι τίποτα άλλο από ένα φυσιολογικό χαρακτηριστικό που σχετίζεται με την ηλικία. Κανείς δεν διαγιγνώσκει συγκεκριμένα αυτή την κατηγορία προστατίτιδας. είναι ένα είδος τυχαίας ανακάλυψης. Δεν απαιτεί θεραπεία και δεν απαιτεί περαιτέρω ενέργειες από την πλευρά του γιατρού ή του ασθενούς.